Opmerkelijk
zo 13 januari 2019
By: Wouter
In: Stories
Tags: #verhaal #shiny #idee

  Estimated read time: 4 min.


Opmerkelijk

Ik was in een land waar niemand opkeek van dingen die niet normaal waren. Het was niet zo dat niets normaal was, maar als er iets gebeurde dat vreemd of anders was keek niemand ervan op. Ik vond dat wel vreemd, en ik kreeg meteen de neiging om te gaan testen of die onverschilligheid bleef naarmate de abnormaliteiten bizarder werden.

In eerste instantie deed ik eens gekke kleren aan, en niemand keek daarvan op. Ook zonder kleren was er geen enkele reactie. Ik schminkte mezelf en ook een versgebakken appeltaart als hoofddeksel lokte geen enkele reactie uit. Dat kwam natuurlijk omdat ik niemand stoorde met mijn gedrag, het was immers alleen voor mezelf onhandig of raar. Probeer maar eens een hele dag met een appeltaart op je hoofd rond te lopen.

Voorzichtig aan probeerde ik iets anders. In de bus pakte ik de tas van een andere reiziger om de inhoud op de grond te gooien. Hier reageerde niemand op. De eigenaar van de tas begon zonder blikken of blozen de spullen op te rapen en terug te doen. In een winkel haalde ik kleding van de rekken, wisselde ik alle schoenen van de ene kant van de winkel om met die van de andere kant en nóg geen reactie. Het personeel begon op het gemak alles terug te leggen en keek niet eens kwaad of beledigd, ook niet toen ik raaskallend in de winkel stond te roepen dat er alleen maar stomme kleding hing die niemand zou moeten kopen. Het had allemaal geen enkel effect, niet op het personeel en niet op de klanten in de zaak.

In een andere zaak schoof ik alle gordijntjes van de pashokjes open om de mensen die daar half ontkleed privé stonden te zijn in verlegenheid te brengen maar ook daar waren ze niet van onder de indruk. Ze schoven de gordijntjes dicht en gingen door met waar ze mee bezig waren.

Op straat stond een lange rij voor een oliebollenkraam. Ik drong voor en kreeg mijn bollen als eerste. En niemand zei er iets van. Mijn vette handen veegde ik af aan de jas van een man die naast me stond en ook daar reageerde niemand op. Zelfs niet toen ik een oliebol van een mevrouw van haar bordje afpakte en opat zei niemand iets. De vrouw kreeg een nieuwe bol en iedereen ging door met stoïcijns ongeïnteresseerd zijn. Ik veegde mijn handen deze keer af aan de billen van een vrouw en dat was blijkbaar niet vreemd genoeg voor een reactie.

Het bracht me wel op een idee. Ik bleef de billen van de vrouw masseren, zelfs toen mijn handen al schoongepoetst waren. Niemand zei er iets van. Ik kneedde zachtjes en ging met mijn handen over haar broek om die los te knopen. Het was voor de dame in kwestie een beetje onhandig omdat die een oliebol stond te eten, maar niks noopte haar om er iets van te zeggen. Ik liet mijn vingers door haar slipje gaan en betastte haar tussen haar benen. Aangezien iedereen dit kon zien verwachtte ik een reactie. Misschien niet van de dame in kwestie dan wel van iemand uit het publiek maar niks was minder waar. Het mocht dan wel vreemd zijn dat ik een mij onbekende dame aan het vingeren was, een reactie ontlokte het niet uit.

Om een stapje verder te gaan haalde ik mijn gezwollen geslacht uit mijn broek en begon tegen de dame aan te rijen. Zachtjes floepte mijn piemel door haar bilnaad en in haar warme kut. Ik neukte haar en niemand vond dat vreemd genoeg om er op te reageren. Het was niet de normaalste zaak van de wereld dat iemand dat deed en toch keek niemand ervan op. Hijgend neukte ik de vrouw bij de oliebollenkraam en niemand zei iets of keek zelfs maar vreemd op bij dit toch wel aparte schouwspel. De vrouw at zo goed en kwaad als het kon door. Het wond me niet eens meer op om dit te doen, sterker nog, die onverschilligheid van de mensen om me heen maakte me steeds slapper. Ik haalde mijn slappe piel uit de dame en begon hem terug in mijn broek te stoppen.

Tot mijn stomme verbazing draaide de dame zich om en zei: ‘hee, lukte het niet? Dat is wel vreemd.”

Kalm veegde ze haar handen af aan een servet en fatsoeneerde ze haar kleding. Toen ging ze verder met winkelen. Met mijn broek nog open dacht ik: wat een vreemd land dit.